Sloppy therapy

Wat ziet u hier eigenlijk? Het lijkt een grillige compositie van pasteus opgebrachte verf, stukken plastic of textiel, touw – soms wel, soms niet beschilderd – en finelinerlijnen. Maar is het dat ook? 

Nee, het is een digitale print. Een misleidende print, dun en volledig vlak, maar op het gezicht driedimensionaal en op het gevoel aanraakbaar, met een sterke helderheid van kleur. 

Dit is één van een serie werken die de kunstenares tijdens de pandemie maakte, bij wijze van therapie. Het is in haar eigen woorden “een knipoog naar het ’therapeutische’ in het tot stand komen van de werken, kunst als therapie voor mijzelf, maar dan dus sloppy, niet echt diepgaand… halfgare, klungelige, onhandige zelftherapie…zoiets. Het menselijk tekort, het aanmodderen…” De serie heet dan ook Sloppy therapy.

Aan het woord is Rachel de Joode. Ze noemt deze serie werken “gesprekken met de verf via de handen”. Rachel de Joode werkt in de traditie van het abstracte expressionisme, zij maakt ultramoderne schilderijen, niet in verf of textiel maar digitaal geprint. En toch zie je in haar prints de oorspronkelijk heel tastbare objecten: verfstreken, flarden textiel, stukken touw, scherven keramiek, plastic zakken vol moedermelk. Jawel, dat leest u goed. Zij put uit een grote voorraad beeldelementen die ze handmatig en met de computer arrangeert tot een compositie, een compositie die ze uiteindelijk fixeert en afdrukt. De resultaten doen mij denken aan die van Pia Fries die ik als #2 in deze serie besprak onder de titel Boetseren met verf. 

Rachel werd in 1979 in Amersfoort geboren en studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Haar eerste solo expositie was in 2011 in Tallin, Estland. Ze geeft nu les in sculptuur aan studenten van de Kunstakademie Lausanne en aan kleuters aan de Nederlandse School in haar woonplaats Berlijn. Haar werk is tegenwoordig zeer gewild. Het is tot en met 4 april te zien in Paviljoen Welgelegen te Haarlem in de tentoonstelling Onder de huid.

John Löwenhardt
24 januari 2025