Plankje

De Hongaar József Csató heeft dit in 2018 gemaakt. Ik zie wit, lichtgroen, blauw, grijs en zwart geschilderd op een plankje van 37 x 20 cm. Hierop zijn drie stukken bedrukt linnen geplakt en, bovenaan, papier met grijs-witte slierten. 

Wat stelt het voor? Niets, denk ik. Wat wil het betekenen? Welke vragen wil het oproepen? Over zijn eigen werken zei Csató vier jaar geleden dat hij deze “in de wereld wil laten functioneren met dezelfde willekeur en nonchalance als een natuurverschijnsel.” Mooi gezegd, dat wel. Hij laat zich inspireren door films, muziek en de natuur – maar de belangrijkste inspiratiebron is volgens hem zelf steeds het vorige schilderij. Bovendien, “een goed werk roept altijd meer vragen op dan het beantwoordt.” De beschouwer van zijn werk haalt zichzelf dus wel heel wat op de hals wanneer zij of hij vragen wil formuleren… laat staan beantwoorden.

Voor wie er op stáát: je zou er een schoorsteen in kunnen zien, een scheepsschoorsteen misschien. Maar wat voegt dat toe? Draagt dat bij tot de waarde van het werk? Tot het esthetisch genot? Niet voor mij.

Csató is in 1980 geboren in de provincieplaats Mezőkövesd, ten oosten van Boedapest. Hij studeerde aan kunstacademies in Boedapest en Nürnberg (2000-2006). In de afgelopen jaren heeft hij solotentoonstellingen gehad in Antwerpen, Berlijn, Dallas TX, Hong Kong, New York, Parijs en in Boedapest natuurlijk.

John Löwenhardt
20 februari 2026