Ikat

Dit derde voorbeeld van een schilderij in textiel is uit 2024 en heet Strelitzia II. Het is groot, 245 x 185 cm, en bestaat uit katoen met acrylverf. Het weefsel van maar liefst 4,5 vierkante meter is gespannen over een aluminium frame waar voor de stevigheid eerst een lap katoen op is bevestigd.

Het is werk van Koen Doodeman (Heemskerk, 1987). Hij weeft zijn schilderijen op zelfgemaakte weefgetouwen in een techniek die in heel verschillende culturen wordt toegepast: ikat. In deze oude techniek worden de draden, schering en inslag apart, beschilderd voorafgaand aan het weefproces. De ikat-variant die Doodeman heeft ontwikkeld, is nieuw.

De kunstenaar hecht het beeld in de drager, en zo ontstaat een fusie van schilderij en textiel. In de visie van Doodeman: het beeld ligt niet op de drager zoals bij een schilderij in verf op doek, maar bevindt zich in de drager. Zijn werken balanceren op het snijvlak van twee- en driedimensionaal. Ze zijn gebaseerd op digitaal bewerkte foto’s van bijvoorbeeld planten en zonsondergangen. Hij maakt trouwens ook ‘patchwork’, gekleurde lapjes opgestikt over elkaar op de drager. Het zijn ritmische kleurencomposities met het stiksel zichtbaar… of niet. 

Doodeman studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (2005-09) en de Rijksakademie van Beeldende Kunsten Amsterdam (2015-16). In 2014 was hij één van de vier winnaars van de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst, de aanmoedigingsprijs die koning Willem III in 1871 instelde. 

John Löwenhardt
13 december 2024