Ik was hier
Soms gaat het schilders om tekst en typografie. Een beroemd voorbeeld is de Amerikaan Lawrence Weiner (1942-2021; de ei spreek je uit als ie) die aan de wieg stond van de conceptuele kunst. Iets minder bekend is de in Amsterdam wonende Brit Tim Ayres (1965). De schilder van het werk dat je hier ziet, ‘heeft iets’ met Schotse tartans en met teksten ingekrast in berkenstammen. Hij schilderde dieren met tartanvellen; in tartanstoffen ingepakte berkenstammen en ook ‘blote’ berkenstammen met ingekraste teksten. Sean Landers noemt zichzelf een conceptueel kunstenaar die zijn persoonlijke ervaring tot openbaar onderwerp maakt.
De titel van dit schilderij (2018, olieverf op linnen) is I was here, Ik was hier. De quasi-ingekraste tekst, beginnend op de meest linkse stam: I was here 1962-2050-ish? I lived, I loved, I had kids. I made art, lots of art, most of it good, some of it very good and I hope everlasting. Being is so poignantly ephemeral. This is what makes the amplification of self so compelling. It is an addictive magic to create a world that before you and without you would never exist. It’s anesthetic for mortality anxiety. Its a human dilemma we need to feel that we matter. We’ve invented civilizations and religions to assuage us while the universe softly sings us to sleep.
Vertaling: ‘Ik was hier van 1962 tot ongeveer 2050. Ik heb geleefd, ik heb liefgehad, ik heb kinderen gekregen. Ik heb kunst gemaakt, veel kunst, de meeste goed, sommige stukken heel goed en hopelijk met eeuwigheidswaarde. Het bestaan is zo aangrijpend vergankelijk. Dat maakt het zo aantrekkelijk om jezelf te vergroten. Het is een verslavende magie om een wereld te creëren die voor of zonder jou nooit zou bestaan. Dat is een verdovend middel tegen angst voor de sterfelijkheid. Het is een menselijk dilemma dat we het gevoel moeten hebben dat we ertoe doen. We hebben beschavingen en religies uitgevonden om ons te sussen terwijl het universum ons zachtjes in slaap zingt.’
Landers is inderdaad in 1962 geboren, in Massachusetts. Hij studeerde aan de Philadelphia School of Art en aan de kunstopleiding van Yale University. Hij beweert ‘de grenzen tussen feit en fictie te doen vervagen, en die tussen werkelijkheid en fantasie, tussen oprechtheid en onoprechtheid en zo een portret te schetsen van het bewustzijn van de kunstenaar.’ Mooi geformuleerd, maar volgens mij gaat het op voor iedere kunstenaar. Dat neemt niet weg dat Landers een uitgesproken eigen stijl heeft en interessant werk maakt. Wat mij betreft mag hij daar best tot zijn negentigste mee door gaan.
John Löwenhardt
3 oktober 2025
Het schilderij neemt volgende week een adempauze. Je ziet ons weer op 17 oktober.