Het lichamelijke

De Franse kunstenares Anne-Marie Schneider schrijft haar dagboek in tekeningen. Ze is 63 jaar oud. Sinds het einde van de jaren ‘80 tekent ze als een bezetene, heel expressief maar toch ook terughoudend. Het is haar manier om in leven te blijven. Tezamen genomen kun je haar tekeningen zien als een dik dagboek van visuele waarnemingen, interpretaties, emoties vooral. ‘De gevoelens van een rusteloze ziel,’ heeft iemand ze genoemd. Zo bezweert ze het moeilijke leven. “Mijn tekeningen zijn brieven die aanspoelen op het strand,” zegt ze, die “spelen met het zand, het maagdelijk witte zand met korrels die in je wezen krassen – het potlood als scalpel.”

Haar onderwerpen zijn de basiselementen van het lichamelijke leven, gevat in elementaire, rake lijnen. Het lichamelijke staat bij haar centraal: lichaam, lichaamsdelen, lichaamsvormen, lichaamssappen. Ze is een tekenaar van het zuiverste water maar is in de loop der jaren meer schilder-achtige (excusez le mot) elementen gaan verwerken: gekleurde vlakken, combinaties van lijntekening en schildering. Een keuze uit haar omvangrijke productie blijft onbevredigend, maar is onontkoombaar. Ik vind dit heel eenvoudige werk op papier kenmerkend voor haar. Het is in 2002 gemaakt in oostindische inkt en gouache. Het huis, de woning, verwelkomt de bezoeker (of de eigenaar-bewoner?) met open armen.

John Löwenhardt
11 april 2025