Boomvrucht

Een archetypisch schilderij, met de kwast aangebrachte olieverf op linnen. Maar is het abstract? Of toch figuratief? 

Op het eerste gezicht, de eerste seconden, zie je een lichtvoetig, uiterst bescheiden, liefelijk beeld van kleine, lichte streken en vlekken in een aangenaam kleurenpalet. Prettig om naar te kijken, teder bijna… je zou het voorzichtig willen kussen. Of is er meer?

Zie je bij nadere beschouwing misschien meer? Velen van ons worden zó overladen met beelden dat we de neiging hebben na maximaal twee seconden verder te swipen. Loont het bij dit zorgvuldig geschilderde beeld om langer te kijken?

Beslist. De kunstenaar wil je daartoe verleiden. Ze hoopt dat je in het abstracte iets figuratiefs ontdekt. Ik zag de voorstelling pas na de foto te hebben gezien die Maaike Schoorel (1973, Santpoort) aanzette tot het maken van dit schilderij dat de titel Boomvrucht draagt. Ze fotografeerde een forse, roodbloeiende plant in de Amsterdamse Hortus Botanicus. Schoorel heeft het fotobeeld extreem geabstraheerd – maar de kleurnuances, de proporties en de compositie heeft ze zorgvuldig intact gelaten. Het lijkt alsof ze van grote afstand door haar oogharen naar de foto heeft gekeken. In dit type abstracties vertonen haar schilderijen een hoge mate van consistentie en ze worden alom gewaardeerd.

John Löwenhardt
7 maart 2025