Boetseren met verf

Verhalen, vergeet het maar. Landschappen, personen, situaties? Evenmin. Impasto: voor Pia Fries gaat het alleen om de verf, kleuren en plasticiteit. Als drager kiest ze vaak hout, voor het opbrengen van de verf hanteert ze zeefdruk, paletmes, penseel, kam, of ze spuit rechtstreeks vanuit de tube. Er wordt gefluisterd dat ze ook wel eens een hark gebruikt. Pia Fries (1955, Zwitserland) werkt niet ‘gewoon’ pasteus, met dik opgebrachte verf, maar boetseert met die verf. Hierin vertonen haar werken overeenkomsten met de schilderijen van Dennis Hollingsworth.

Ze is niet zuunig met verf. Een aantal jaren geleden zei ze over haar werk “mijn geschilder gaat over de kracht en energie van de verf zelf, die zich vormt om over te gaan in iets nieuws.” Beeldt ze iets uit? Zeker niet. “Het schilderen heeft niet tot taak iets te illustreren of beelden te maken,” zei ze, “maar (juist) om energieën te ontketenen en de stromen daarvan te volgen.”

Driedimensionale abstracten, reliëfs uit olieverf op het platte, verticale vlak, verfbanen of vlakken door elkaar getrokken of geduwd. Een naïeve beschouwer zoals ik, vraagt zich steeds af: wat zie ik nou eigenlijk? 

Misschien nog wel meer dan bij andere abstracte schilders, is het de vraag hoe je naar de werken van Fries moet kijken. Sommige mensen kunnen heel lang naar een schilderij van Rothko kijken en daarbij, daardoor, spirituele ervaringen ondergaan. Terwijl de opbouw en uitvoering van die schilderijen eigenlijk heel eenvoudig is. Dat ligt bij Fries wel anders. Roept haar werk ook spirituele ervaringen op? Ik vermoed van niet. Ik zou me kunnen voorstellen dat er mensen zijn die zin krijgen om in de pasteuze producten van haar hand te bijten.  

John Löwenhardt
31 mei 2024